این روزهای من


این روزهای من هم عالمی داره. نیمی به فکر کردن به گذشته می گذره، نیمی به آینده پیش رو، نیمی به کارهای نکرده، نیمی به حسرت موقعیت های از دست رفته. نیمی به این میگذره که واقعا ارزش داره که همه دار و ندار یه زندگی کارگری رو جمع کنیم و بشه پول خورد و خوراک چند ماه، و نیمی به این میگذره که آیا میشه حتی یک سال زندگی تو این فضای موجود رو تحمل کرد؟ نیمی به این میگذره که چطور پدر و مادرم رو از دیدن پسرم محروم کنم؟ نیمی به این میگذره که چطور سرزنش های پسرم رو بعدا تحمل کنم که چرا منو از اینجا نبردی؟ نیمی به این میگذره که خوشبختی همین لحظه هایی که باید خوش باشم، اما اغلبش رو دارم کار می کنم، و نیمی به این میگذره که اسم این لحظه جز روزمرگی و فرسودگی جسم و روحم چیز دیگه ای نیست…

این نیمه ها اینقدر زیاده که مجموعش از یک بیشتر میشه! همینه که همش کم میارم. خودم رو، وقتم رو، خونوادم رو و خدامو… .


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *