بار و چمدون

یه بار از نیکداد تو دو سالگیش پرسیدم: «چرا
پوشک می پوشی بابا؟» گفت: « برای اینکه دیده نشه». گفتم: «چی دیده نشه؟». با دست
به باسنش اشاره کرد! گفتم: «فقط واسه همین؟» . گفت: « نه. واسه پارک هم هست. اگه
رو صندلیش نشستم، درد نمی گیره!». حالا ما هم می خوایم مهاجرت کنیم. چرا؟ به قول
یکی بچه های فروم «رفیق بد، چمدون خوب!».

می خواستم تو این پست درباره بار و چمدون بنویسم. مطمئنا
برای مهاجرت و به خصوص اولین ورود، داشتن چمدون های قابل اطمینان خیلی مهمه. اگه
خودتون قبلا تجربه چمدونی داشته باشین، خیلی بهتر اهمیتشو درک می کنین. مثلا من یه
بار توی فرودگاه وین، وقتی چمدونمو تحویل گرفتم، یه گوشه اش خرد شده بود و با
اینکه تونستم درخواست غرامت و اینا بدم، خیلی اذیت شدم. چون به هر حال دردسر حمل
یه چمدون ناقص رو تحمل کردم. یه تجربه دیگه ام تو پرواز شیراز-تهران بود که چمدون
برزنتیم دو دور تو نوار نقاله زد و من نشناختمش چون خیس آب شده بود! البته هر دوی
این پرواز ها، هواپیمایی ایران ایر بود، اما به هر حال تو هر پروازی احتمال این
مسائل هست و هر غرامتی هم که بهتون پرداخت بشه، جای وسایل خودتون رو نمی گیره.

از اونجایی که ما هر ماه مبلغی رو برای پیش بردن قسمتی از
کارها و خریدهای مهاجرتمون کنار می ذاریم، این دفعه نوبت چمدون بود. البته به این
معنی نیست که ما خیلی هولیم. نه؛ بیشتر برای اینه که اگه سر فرصت کاری رو انجام
بدی و با حوصله، نتیجه بهتری می گیری و استرس هم کمتر می شه.

برای خرید چمدون چند تا نکته بود که ما مد نظر قرار دادیم.
گفتم اینجا با شما سهمش کنم.

قبل خرید، بهتره که شما لیستی از چیزهایی که تمایل دارید با
خودتون ببرید تهیه کنید. این چیزهای می تونه خیلی زیاد و یا خیلی کم باشه. کاملا
شخصیه و من هیچ توصیه خاصی ندارم. می تونین همه این اقلام رو طبقه بندی کنین و تو
یه فایل
Excel وارد کنید.
لیستی که ما تهیه کردیم این گروه ها رو داشت:

لوازم برقی، لوازم آشپزخانه، لباس، وسایل متعلق به بچه،
وسایل تزیینی و یادگاری، آرایشی و بهداشتی، خوراکی، کتاب و مدارک و وسایل دیجیتال.

درست کردن این لیست مدتی طول می کشه و اصلا هم لازم نیست که
شما تو مود رفتن باشین تا این کارو بکنین. فقط یه کاغذ و قلم نیاز دارید و چند
دقیقه ای در هر روز. بعد از این کار شما باید ببینید که آیا می خواین بارتون رو
Freight کنید یا نه. جواب این سوال خیلی
تعیین کننده است. اگر جواب آره است، باید ببینید که چه چیزهایی ارزش فریت کردن
داره. یکی از دوستان نوشته بود که هر چیزی که ارزش یک کیلوگرمش بیش از ۱۰ دلار
باشه. در چنین حالتی، شما به بار چمدونی خیلی مفصل احتیاجی ندارین و فقط وسایل
شخصی اولیه و مقداری لباس بار چمدون ها رو تشکیل میده. منتها اگه نخواستین بار
فریت کنین، بهتره در انتخاب پروازتون، مساله حداکثر بار مجاز رو در نظر بگیرین چون
در این حالت هر کیلوگرم بار اضافی مجاز، اهمیت خیلی زیادی داره.

بعد از اینکه لیستتون آماده شد، باید حسابی وقت بذارین و
ببینین تک تک چیزهایی که نوشتین واقعا لازمه ببرین یا نه؟ معمولا آدم درصد بالایی
از لباس هاشو نمی پوشه. باید به این مساله فکر کنین. به طور معمول انتظار میره که
بتونین ۵۰ درصد لباس هاتون رو بذارین کنار. لباس هایی که از مُد افتاده، لباس هایی
که تنگ یا گشاد شدن و لباس هایی که مناسب آب و هوای کشور مقصد نیست. مثلا پالتوهای
خیلی گرم و کفش های سنگین و … .

بر اساس فصل رفتنتون، می تونین یه سری از لباس های بردنیتون
رو بپوشین و توصیه می شه که سنگین تر ها رو بپوشین یا تو دستتون بگیرین. در مورد
کفش هم همینکارو بکنین تا بتونین بار بیشتری با چمدن هاتون ببرین. یکی از بهترین
راه های کاهش حجم لباس ها، لوله کردنشونه. اینو من نمی گم و با یه سرچ ساده تو
اینترنت می تونین عکس و حتی فیلم های لازم رو ببینین. البته این کار بیشتر برای
لباس های زیر، لباسهای خونگی و لباسهای ضد چروک کاربرد داره. برای لباسهای گرونتر
و ارزشمند، می تونین از کیسه های وکیوم استفاده کنین که اونم لِم مخصوص به خودشو
داره. بهتره لباس های لول شده در قسمت پایینی و لباس های مهمتر در قسمت بالایی
چمدون قرار بگیرن. برای لباس هایی که فرم خاصی دارن، مثلا فرم یقه در لباس های
مردونه و قسمت هایی از  لباس های زنانه که
ترس از خراب شدنشون دارین، باید قرار دادن لباس های ریز و کوچک مثل جوراب، لباس
زیر و کراوات، به حفظ شکلشون کمک کرد.

از لباس گذشته، نگاهی به ظرف و ظروفتون بندازین. شما برای
استقرار اولیه و ماه های اول، نیازی به ظروف زیادی ندارین. به تعداد خودتون بشقاب
و قاشق و … بردارین. چون این وسایل معمولا سنگین هستن، به خصوص ظروف چینی و شیشه
ای. در مورد وسایل دیجیتال، سعی کنین همه چیز رو با خودتون ببرین. فلش مموری، لپ
تاپ، هارد اکسترنال و همه کابل های ارتباطی. می تونین یادگاری ها و وسایل
تزئینیتون رو در سفرهای بعدی با خودتون ببرین. مثلا آلبوم های عکس و تابلو ها و
یادبودها. اینطوری از آسیب های احتمالی در جابجایی های چند ماه اول در امان می
مونن و شما هم سبکبارتر میشین. توصیه می کنم تا جایی که امکان داره، کلیه لباس های
رسمی و کفشهای لازم رو ببرین و اگه ندارین حتما بخرین. برای آقایون لباس ها
محدودتره و خانوم ها باید با تنوع بیشتری لباس ببرن. از همه مهمتر هم لباس بچه است
که حسابی ببرین با خودتون و تغییر سایز بچه رو هم در نظر داشته باشین. بد نیست
لوازم بهداشتی در حد نیاز ماه اول ببرین و در مورد لوازم آرایشی نظر خاصی ندارم و یه
دوست خوب که تو فضای مجازی باید به اسم
Ali B اسمشو شنیده باشین این وسایل آرایشی رو توصیه کرده: گل
سر، کِش، کلیپس، لوازم آرایش برای شش ماه اول، رنگ مو، لاک ناخن، پد لاک پاککن.
دوستان اگه تجربه هاشون رو سهم کنن ممنون میشم. می تونین یه سری خوراکی رو هم به
لیستتون اضافه کنین. البته بذارینش برای آخر کار و اگه جا و وزنی باقی بود. مثلا
پسته، خرمای بسته بندی شده، زعفران و ادویه جات که همه بسته بندی کامل و تایید شده
داشته باشن.

مرحله بعدی، وزن کردن این چیزهاست. می تونین تو همون فایل
اکسل که درست کردین، وزن چیزای مختلف رو یاداشت کنید. اینطوری دستتون میاد که بار
حدودیتون چقدر میشه و چه حد از نیازهاتون برآورده می شه. ما  نمی خوایم بار فریت کنیم و واسه همین، ابعاد
بزرگترین قطعات بردنی رو هم اندازه گرفتیم. این کار واسه اینه که بدونیم چمدونی که
می خریم چه سایزی باشه. مثلا اگه می خواین یه پلوپز با خودتون ببرین، یا جارو برقی
و …، چمدونتون باید بتونه این اقلام رو تو خودش جا بده.

نکته مهم دیگه، وزن خود چمدون هاست. باید توجه کنین که وزن
بالای چمدون باعث میشه که نتونین بار بیشتری ببرین. از طرفی نمی تونین هر چمدون رو
بیشتر از ۲۳ کیلوگرم پر کنین. پس باید بار مجازتون رو تقسیم بر ۲۳ کنین، تا بفهمین
که چند تا چمدون مورد نیازه. مثلا اگه بار مجازتون ۴۰ کیلو واسه هر نفره و ۳
نفرین، نیاز به ۵ یا ۶ چمدون جداگانه دارین. معمولا ۷ تا ۱۰ کیلو به ازای هر نفر
می تونین بار تو کابین ببرین. اینو هم به بار مجازتون اضافه کنین. قبل خرید چمدون
به ابعاد مجاز خط پروازی که انتخاب کردین توجه کنین و ببینین چند تا چمدون خوب
نیاز دارین و چندتا رو می تونین از جنس های ارزون بخرین. مثلا ما ۲ تا جنس خوب
خریدیم، و ۳ تا خیلی معمولی که به اسم ساک حجاج تو بازار ایران معروفه. چمدون هم
برندهای مختلفی داره. مثلا اگه سراغ
Delsey برین، باید پول زیادی بدین. یه ست سه تایی Delsey  که من قیمت کردم، به ترتیب ۵۰۵۰۰۰، ۴۰۰۰۰۰ و
۳۰۰۰۰۰ تومان بود که به نظرم منطقی نیومد که این همه پول واسش بدیم. جنس های ارزون
تری هست مثل
Pierre
cardin
و Antler. ولی ما نهایتا به Gabol رسیدیم که اسپانیاییه و با تخفیف دو تاشو ۲۸۱۰۰۰ تومان
خریدیم. فروشگاه های شهر کتاب نمایندگی فروش این چمدون ها هستن. کاتالوگ تابستونه
اش رو می تونین از اینجا دانلود کنید:

http://marketing.gabol.es/Travel_Summer_2012_baja.pdf

  ساک حجاج رو هم دونه ای ۲۰۰۰۰ تومان خریدیم. این
ساک ها برای بردن لباس های معمولی تر و بعضی وسایل حجیم و زمخت، خیلی به درد
بخورن. فقط چرخ های مناسبی ندارن، و احتمالا نهایتا آدم رو اذیت می کنن، ولی صرفه
جویی اقتصادیش طوریه که باید به طور جدی بهشون فکر کرد.

تجربه تلخ خودم در گذشته، بهم میگه که باید یه جورایی
خیالتون راحت باشه که احتمال خیس شدن وسایلتون وجود نداره. پس حتما یه فکری به حال
وسایل بکنین و خوبه که از پلاستیک و کاور لباس به اندازه کافی استفاده کنین.

خب، همه اینا که گفتم تئوری بود و ما نه وسایلمون تکمیله،
نه چیزی رو بسته بندی کردیم و نه حالا حالا ها آمادگی رفتن داریم. خواستم که اینجا
بگم که شاید چیزی به درد کسی بخوره. در ضمن دو تا کتاب به نام های Fearless Resume و Fearless Interview رو یکی از
دوستان برام فرستاده و توصیه کرده قبل از اینکه پام به اونجا برسه بخونمشون. اگه
خواستین آدرس ایمیلتون رو بذارین تا بفرستم واستون. اگه نخواستین آدرستون پابلیش
بشه، خودتون کامنت خصوصی بذارین.


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

یک دیدگاه برای “بار و چمدون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *