با خشونت هرگز…

مدتی بود که چیز جدیدی ننوشتم و الان هم که دارم می نویسم، حس کردم که باید بنویسم. گزینه حال ندارم و فردا می نویسم و … رفت کنار.

این دو روز، یعنی دیروز و امروز، ما توی استرالیا روزهای سختی رو گذروندیم به خاطر ماجرای گروگانگیری در سیدنی. فاجعه ای بود از نظر انسانی و برای ما به عنوان یه ایرانی، علاوه بر حس ناراحتی به خاطر کشته شدن مردم بیگناه، حس گناه و خجالت رو هم به همراه داشت و تلاش آگاهانه یا ناآگاهانه برای برائت از شخص گروگانگیر که هموطن خودمون بود.

SYDNEY MARTIN PLACE SUSPECT

واکنش ها در جامعه ایرانی و صفحات اجتماعی فارسی هم به شدت باری احساسی داشت. طبق معمول یه رشته فحش و بد و بیراه شروع شد. یه عده به اسلام و مسلمانی فحش دادن، یه عده به آخوندها (چون گروگانگیر روحانی بود سابقا)، یه عده به پناهنده ها، یه عده به ملیت ایرانی خودشون و نهایتا به روال سابق دو یا چند گروه به جون هم افتادن و به هم بد و بیراه گفتن.

عده ای هم دوباره توی این کارزار مجازی صفحات فیسبوکی ساختن که نشون بدن اسلام و ایران و … همه شون صلح طلب هستن. یه عده مسلمون معتقد رفتن مسجد دعا کردن که گروگانها آزاد بشن و احتمالا فردا هم می خوان واسشون ختم و قرآن بر پا کنن. همه اینها از نظر من، گشتن به دنبال راه فرار برای خود این آدمها بود.

چه می شه که تعداد زیادی از گندهایی که توی استرالیا – در جاهای دیگه خبر دقیق ندارم – زده می شه کار ایرانی هاست؟ از ماجرای لمس کردن جنس مخالف با انگیزه های جنسی، تا چاقوکشی چند وقت پیش و  درگیری ها و نفرت پراکنی های دیگه؟ چی میشه که اینطوری می شه؟ حالا حتما یه عده می خوان بگن که اینها کار پناهنده هاست. چون توی مواقع اینچنین راحت می شه همه رو جمع بست و روی موج نفرت ایجاد شده سواری کرد.

به نظر من، مشکل از همون جامعه مبداء و ایران شکل گرفته و رشد کرده. منِ مهاجر قانونی، هموطن دیگه پناهنده و ایرانی دیگه ایه که دانشجوست، همه مون نماینده اقشار مختلف مردم سرزمین ایران هستیم؛ اما به خاطر سقوط اخلاق و رواج خشونت، دروغ و فریب در گوشه گوشه زندگی و فرهنگمون، میانگین فرهنگی و انسانیمون افت کرده. ما به شدت مردم انتقام جویی شدیم. از آمار بالای اعدام می نالیم و به حکومت بد و بیراه می گیم. اما همین حکومت تحت فشار خارجی مایل شده به اینکه مجازات اعدام رو کم کنه و قاچاقچی های مواد مخدر رو اعدام نکنه. البته الان در حد حرفه. مطمئنم که مخالفتهای جدی در خود مردم ما با این قضیه می شه. فرهنگی که به بچه می گه «گریه نکن وگرنه به خانم دکتر می گم آمپول بهت بزنه»، معلومه که برای آدم بزرگ به جای آمپول از طناب دار استفاده می کنه. می گم «ما» و مطلقا مقصودم قشر خاصی نیست. ما باید این فرهنگ خشونت، گرفتن حق با زور، گرفتن نا حق با زور و اعتقاداتی مثل «بعد از من می خوام هیچکس نباشه» و «یا من بازی یا بازی خراب» رو دور بریزیم. اگر مذهبی هستیم، اقلا چهار تا چیز عمیق از مذهبمون که می تونه هرچی باشه برداشت کنیم. اقلا دروغ نگیم و نگاه مصرفی به آدمها نداشته باشیم. اگر مذهبی نیستیم، انسانیت و احترام به همنوع رو در نظر داشته باشیم. مثل این همه ملت متمدن در دنیا. می دونم که بی تمدن و خشن تر از ما هم هست، ولی چرا ما نباید خودمون رو با بهتر از خودمون مقایسه کنیم؟ چرا نباید از خودمون و بچه هامون شروع کنیم؟

در جایگاهی نیستم که بخوام توصیه ای بکنم و خودم نیاز به توصیه دارم. فقط حس کردم که باید بنویسم، هر چند دردی رو دوا نخواهد کرد… .


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

9 دیدگاه برای “با خشونت هرگز…

  1. پست خوبی گذاشتی علی جان. دیروز روز خیلی بدی بود برای استرالیا و امروز بدتر هم برای استرالیا و هم برای ما. خوشبختانه من امروز قرار بود از خونه کار کنم و بنابراین با کسی چشم تو چشم نشدم. البته به این اعتقاد دارم که هر کسی مسئول عملی هست که از خودش سر می‌زنه و درست نیست که بخواهیم بازتاب یک عمل انجام شده رو به یک گروه یا یک قوم یا یک ملیت تعمیم بدیم و خیلی از استرالیایی ها هم نظرشون (حتی در ظاهر) همین هست اما نمی‌شه از این حقیقت هم چشم پوشی کرد که متاسفانه اکثر ما ایرانی ها از ضعف فرهنگی شدیدی برخوردار هستیم و این ضعف مخصوصا موقعی که در جامعه دیگه‌ای مشغول به زندگی می‌شیم، نمود پیدا می‌کنه. همه محدودیتهامون و همه هنرهای نهانمون رو رو می‌کنیم! آب دم دستمون نیست وگرنه شناگرهای ماهری هستیم. دیگران رو خوب نقد می‌کنیم اما هیچوقت کلاهمون رو قاضی نمی‌کنیم که ببینیم آیا این عملی که داریم نقدش می‌کنیم رو خودمون هیچوقت انجامش ندادیم؟ اگر این آقای گرونگانگیر رو نقد می‌کنیم که طرف ۴۰ تا مورد تجاوز جنسی داشته و این عمل بده، چرا خودمون دنبال زن و دختر مردم راه می‌افتیم و در هم گره خوردن یک نگاه و رد و بدل شدن یک لبخند معمولی رو نخ دادن طرف و خراب بودنش استنباط می‌کنیم؟ این آقا هم از همونجایی اومده که ما اومدیم و همون کارهایی رو می‌کنه که ماها کمتر و بیشتر انجام می‌دیم اما هر کدوم همین کارها رو که توسط دیگری انجام می‌شه بد می‌دونیم و خودمون رو پاک و تافته جدا بافته! اون که با قایق اومده بده و من که با هواپیما اومدم خوبم. اگر اون به یک دختر بور و بلوند کنار ساحل نگاه کنه و حالش خراب بشه بده اما من اگر همین کار رو بکنم هیچ مشکلی نیست! تا وقتی که این حس خودبرتر بینی، در مقیاس کوچکترش اینکه من با بقیه فرق دارم و در مقیاس بزرگترش که ایرانی بهترینه و نژادش، نژاد برترین هست، در ماها از بین نره و قبول نکنیم که مشکل داریم و باید در صدد اصلاحش بر بیایم، همین آش و همین کاسه در همه جای دنیا برقراره و به قول تو باید هر جا هر گند کاری می‌شه منتظر باشیم که پای یک هموطنمون در میون باشه! کاش اینها یک تلنگری باشه که به قول تو به خودمون بیایم و از خودمون شروع کنیم به اصلاح کردن، نه اینکه کمپین راه بندازیم و بگیم نه… اون یارو اخ بود و سعی کنیم به بقیه ثابت کنیم که ماها اینطوری نیستیم!
    تکرار مکررات کردم داداش. خیلی مخلصیم

  2. بار اول می شه گفت استثنا بود. بار دوم می شه گفت اشتباه بود. اما وقتی ۱۰ بار و ۱۰۰ بار اتفاق می افته معنی خاصی داره. یه حقیقته که باید پذیرفتش. خوش خیالیه بگیم اوزیا کورن و نمی بینند. هندیا می آن اینجا ظرف چند هفته کار می گیرن دکتر مهندسهای ایرانی بعد از ۵ سال هنوز ظرف شوری و کارگری می کنند. وقتی من ایرانی از رفتار و کردار هموطنم می ترسم و ازش دوری می کنم چه انتظاری از اوزیا می شه داشت.
    نمی شه کسی رو مقصر دونست. همینیم دیگه. دیگران کاشتند و ما خوردیم ما داریم می کاریم تا بعدیا بیان بخورن.

    • ممنونم از کامنتت مانه جان. امیدوارم نسلهای بعدی چیزهای بهتری نصیبشون بشه. یعنی ما بتونیم کاری کنیم که تغییر مثبتی به وجود بیاد.

  3. سوال فوووری

    سلام و وقت به خیر

    سوال من خیلی فوریه لطفا حتما جوابمو بدید

    من میخوام برای مهندسی عمران در استرالیا اقدام کنم.البته بدون فاند.

    متاسفانه گواهی پیش دانشگاهیمو گم کردم اما ریزنمرات پیش رو دارم.

    خواستم ببینم دچار مشگل میشم؟

    لطفا جوابمو بدید

    ممنون

    • دوست عزیز، فکر نمی کنم ازتون مدارک پیش دانشگاهی رو بخوان. البته اطلاعات من دیگه قدیمی شده. بهتره از منبع به روز تری در این زمینه سوال کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *