مهاجرت و تفاوتهای رفتاری

آمارگیر وبسایتم می گه که بیشتر خواننده های وبسایت از ایران هستن و خوشحالم که هنوز نوشته های یه مهاجر، در وطن خواننده داره.

امروز می خوام درباره چیزهایی بنویسم که نیازهای اولیه یه مهاجر نیست، ولی برای موفقیت در درجه دوم اهمیت هست. این چیزها رفتارهای متفاوت مردم در کشورهای توسعه یافته با کشورهای در حال توسعه مثل ایران خودمونه. خودم همیشه فکر می کنم که کاش یه نفر این چیزا رو واسه من توضیح می داد و اینطوری من سریعتر ارتباط برقرار می کردم. حالا خودم این چیزا رو می نویسم، شاید به درد شما خورد. چه شمایی که می خواین مهاجرت کنید، چه شما عزیز دیگه ای که توی ایران هستین. این چیزهایی رو هم که اینجا می گم، ممکنه بعضی ها یا همه شون برای هر کسی صادق باشه و مطمئنم که هر کسی دستکم یکی از این موارد بهش ربط پیدا می کنه.

در جوامع غربی روبوسی آقایون با هم زننده است. سعی کنید که در محل های عمومی این کار رو با دوستان و آشنایان ایرونی انجام ندید. آقایون و خانم ها همدیگر رو می بوسند، خانم ها هم همدیگر رو می بوسند و مشکلی نداره. معمولا هم یه بوسه کافیه و اگه دوست صمیمی ای باشه که مدتی همو ندیده باشین می تونین دو تا بوسه بدین. در آغوش گرفتن هم مشکلی نداره. چه برای آقایان و چه خانم ها.

56165_871

دست دادن بسیار مهمه. دست دادن باید محکم و محترمانه باشه و از فاصله نزدیک انجام بشه. دست دادن هر روزه و در هر دیدار مثل ایران اصلا جایی نداره. در موقع اولین آشنایی یا دیدار پس از مدتی دست دادن معنی داره و در کل چیزیه کمی رسمی تر از در آغوش کشیدن، با همون معنی، یعنی ابراز علاقه و صمیمیت.

پز دادن مساله ایه که نه تنها رایج نیست، بلکه بسیار زننده است و شما رو فورا ایزوله می کنه. متوجه هستم که این مساله در ایران رایج و بسیار متداوله. ولی اینجا از این فکرها نکنید.

هرگونه عیبجویی ظاهری از افراد و هرگونه اسم گذاشتن و شوخی با ظاهر در دیدگاه عموم خیلی زشته. شما می تونین از قیافه کسی متنفر باشین و از شکل آرایش موهاش بدتون بیاد، ولی نباید این رو به زبون بیارین. نباید به کسی بگین که چاقه، دماغش درازه یا حتی به شوخی کسی رو مسخره کنین که مشکل تکرر ادرار داره. همه این کارها واکنش منفی آدمها رو در پی داره.

زرنگ بازی از نوع شرقیش، اینجا جایگاهی نداره. کلک زدن، دروغ گفتن واسه چیزهای کوچیک و کم گذاشتن توی کار به بهانه دستمزد، و فرار از تعهدات، همه چیزهاییه که توی این جامعه شما رو آدم منفوری می کنه.

عار دونستن کار، چه در گفتار و چه در نحوه رفتار و برخورد، اینجا چیز عجیبی تلقی میشه و همه رو با شما دشمن می کنه. هر کسی به اندازه خودش کار یدی و فیزیکی می کنه و اگه شما همچین کارهایی نکنین آدم بی مصرفی به حساب می یاین.

غر زدن از کار و خستگی، منت گذاشتن بر سر دیگران معنی میشه و فرصت ها رو از شما می گیره. اگر کار می خواین، غر زدن ممنوع. اگه پول می خواین، پول با کار به دست می یاد و کار اصولا سخته.

برای اینکه با مردم اینجا حرف مشترک داشته باشین، سبک زندگیتون رو به اینها نزدیک کنین و سعی کنید که تفریحات اینا رو انجام بدین. وقتی جایی میرین، وقتی به شهر دیگه ای میرین، فقط توی شاپینگ سنترها نچرخین. طبیعت رو کشف کنین، تنی به آب بزنین، پیاده روی کنین توی جنگل و ماهیگیری یاد بگیرین. باغچه کوچیکی درست کنین و دربارش با دوستاتون حرف بزنین. اینطوری هم کلی سرگرمی جدید پیدا می کنین، هم حرف مشترکی با بقیه دارین.

اگه دلخوری از کسی دارین، مستقیم باهاش در میون بذارین و بعد از اون فراموش کنید.

اینجا دوستی ها بر اساس معیارهای ایران نیست. اگه کسی ارزش پنج دقیقه حرف زدن و چایی خوردن با آدم رو داشته باشه، باهاش دوست بشین و روابطتون رو گسترش بدین.

با رعایت ادب و نزاکت و بدون ادعا و منم منم، کمی پر رو و جسور باشین و خودتون رو در موقعیت های جدید قرار بدین تا فرصتهای جدید رو ببینین و به دست بیارین.

خب، امیدوارم کسی به دل نگیره. تا بعد.

راستی، صفحه فیسبوک «گردشگری توی استرالیا» رو با کمک چند تا از دوستان راه انداختیم. اگه به این موضوع علاقه دارین، می تونین لایکش کنین و از آپدیتهاش مطلع بشین:

www.facebook.com/oztourism


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

26 دیدگاه برای “مهاجرت و تفاوتهای رفتاری

  1. سلام
    مثل همیشه عالی نوشتید.
    برای داشتن حرف مشترک باید بیشتر تو جامعه حضور داشت ، به نظرم دنبال کردن یه ورزش و مسابقاتش و دیدن فیلم و سریال هم خوبه .

  2. مرسی علی جان .الان هول شدم نمی دونم باید چیکار کنم فکر کنم باید این صفحه رو پرینت بگیرم هر روز حداقل یه بار مرورش کنم . عالی بود . اولین بار بود که از خوندن یک مطلب توی موضوعات مربوط به مهاجرت تا این حد لذت بردم .مرسی مرسی هزاران بار مرسی

  3. علی جان خیلی از این چیزهایی که می گی در مورد قشر تحصیلکرده و با ادب جامعه اینجاست. در سطح کارگری اوضاع خیلی شبیه ایرانه. در امور زیراب زنی و غیبت و خیلی چیزهای دیگه ما ایرانی ها در مقابل اینا مثل فوتبال مالدیو در مقابل آرژانتین هستیم.

  4. سلام
    خیلی عالی بود..دقیقا روابطی بود که من اینجا دارم میبینم و هیچ کدوم مثال نقض نداشت. جالبه این قوانین در همه ایالتها به صورت ناخودآگاه و با وجود اینهمه ملیت متفاوت داره اجرا میشه. گاهی خودم تعجب می کنم کی این قوانین رو به خودم یادداده که منم بدون اینکه بدونم دارم همین طوری رفتار می کنم.
    راستی، یه قانون مهم رو یادت رفت بگی که من خیلی باهاش کیف می کنم: اینکه پیاده روهاش جهت داره (برای بچه های داخل ایران: اینجا جهت راه رفتن ملت تو پیاده رو در ۹۰ درصد مواقع همون جهتیه که ماشینها تو خیابون حرکت می کنند :D)

    • ممنون شایسته جان. خیلی جالبه که قوانین یه جورایی در همه نفوذ می کنه و همه سریع توی سیستم هضم میشن. نکته ای که در مورد راه رفتن هم گفتی خیلی نکته خوبیه، هر چند من هنوز بهش عادت نکردم و گیج میشم.

  5. سلام ، وقت بخیر
    این نوشته برای من جذاب بود به این دلیل که کمی از نظر من رویایی به نظر میرسه . البته دلیلش رو هم میدونم،من به اندازه ای دروغها و نقابها رو اینجا باور کردم و در من درونی شده که برام سخته باور وجود جایی و آدمهایی غیر از این ،باورش سخته برا من و نسل من.شاید به خاطر این هم باشه که همه تبلیغ اونجارو میکنن ولی چون شما رو از راحله میشناسم میدونم که اهل مبالغه نیستین.
    از لحظهای که این متن رو خوندم به این فکر میکنم که مگه میشه؟ اینجوری اگر باشه یعنی جاهایی تو دنیا هست که راستی درستی آدمها مهم باشه عین رویای من و من چرا تجربه نکنم، سپاس برای انتقال این حس خوب

    • ممنونم دوست عزیز. شاید یه کم رویایی باشه و شاید هم من با نگاه خوشبینانه نوشتم. ولی در کل فکر می کنم که درست باشه و تا حد زیادی با حقیقت تطابق داره.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *