نقدی به رسانه های فارسی استرالیا

رسانه های فارسی زبان استرالیا بسیار محدود هستند. اگه شما یکی از رسانه های مکتوب فارسی استرالیا رو مطالعه کنید، به ندرت مطلبی می بینید که تولید همون رسانه باشه. منبع کلیه اخبار، رادیو فردا، بی بی سی، روزنامه های داخل ایران یا رسانه های سرشناس خارج از کشوره. حتی دریغ از یک گزارش و یه مصاحبه که رنگ و بوی تبلیغاتی نداشته باشه.

بخش ثابت همه این نشریات تبلیغاته که به شکلی افراطی و غیر منطقی تکرار میشه. گویا گردانندگان این نشریات و مهمتر از اون صاحبان حرفه ها، نمی دونن که تبلیغات تابعی داره که با افزایش اون به بیش از حد خاصی اثر منفی روی مشتریان می ذاره.

اسم نمی برم از نشریات فارسی، ولی همه اونهایی که من دیدم و خوندم، چه اونهایی که سراسر کشور پخش می شن و چه اونهایی که محلی تر هستند، همه به شدت توی ذوق می زنن.

یه رسانه در درجه اول باید مولد و پویا باشه و مطلب بسازه. صرف پر کردن کاغذ با مطالب انبوه کپی شده، هیچ جذبه ای نداره و مطمئن گردانندگان هم این مساله رو می دونن و واسه همینه که همه این نشریات مجانی هستند.

این کشور برای اغلب ما مهاجران ایرانی جدیده و خیلی جا داره که بشناسیمش و تجربه اش کنیم. مطلب بسیاره. کسی تمایلی نداره که اخبار جنگ سوریه و اوکراین رو در هفته نامه … بخونه که اخبار هفته پیش بی بی سی رو کپی کرده. ولی شاید خیلی ها مایل باشن که فلان مطلب رو درباره نحوه گرفتن گواهینامه جت اسکی در استرالیا بخونن.

متاسفانه تفکر غالب در جمع ما ایرانی ها تفکر کمیت گراست. چه اشکالی داره یه نشریه به اندازه یک صفحه A4 مطلب داشته باشه، ولی از خودش باشه؟ چه اشکالی داره که نشریه اول هوادار پیدا کنه و بعد تبلیغات رو شروع کنه؟ فکر نمی کنم کسی نگاهی هزار باره به تبلیغ صرافی فلان و وکیل بهمان و دندانپزشک بیسار بندازه.

newspaper-blogs

اون خانم وکیل، شاید اگه یه مطلب به درد بخور درباره تجربیات پرونده های مهاجرتی خودش بنویسه، اون آقای دندانپزشک اگه بیاد و درباره بهداشت دهان و دندان مطلب نو تولید کنه و توی همون نشریه منتشر کنه، آیا تاثیر بیشتری روی خواننده نخواهد داشت؟

این مسائل رو میشه در حوزه رسانه های دیگه مثل رادیو و تلویزیون و حتی صفحات فیس بوک هم تعمیم داد. این رسانه ها هم باید تولید محور باشن. گاهی پیش میاد که در عرض یک ساعت از چهار صفحه مختلف فیس بوک ایرانیان استرالیا یک تبلیغ یهو روی صفحه همه میاد. ممکنه اوایل مردم بخونن اینا رو، ولی نهایتا این میشه که خیلی از این صفحه ها Unlike میشه و کسی تمایل به دنبال کردنشون نداره.

این ها رو که نوشتم نظر شخصی خودم بود و امیدوارم به دوستانی که در حوزه رسانه های فارسی فعالیت می کنن، بر نخوره. از روی دلسوزی و میل به پیشرفت بود.


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

10 دیدگاه برای “نقدی به رسانه های فارسی استرالیا

  1. مخلص امی بچه محلان که او طرف دنیا هم بیساد
    باز گد امن گیلان شینیم
    هاسا ایتا سوال
    من تا ۳سال دیگه هم ارشد حسابداری دارم هم ۳سال سابقه کار حسابرسی هم مدرک acca
    و می خوام برای کار با درامد خوب مهاجرت کنم به یه کشوری که هم مهاجرا خوب باشن هم کار حسابداری راحت گیر بیاد هم با مسلمونا مشکل نداشته باشن هم ایرانی توش باشه که هوس بربری کردیم باشه هم برای مهاجرت الکی گیر ندن
    در کل ایم بدانم امی عم پسر کایا پیشنهاد کونه؟

    • سلام دوست عزیز. ما هم مخلص همه هموطنای خوبمون هستیم. در مورد کار حسابداری به هیچ وجه اطلاعاتی ندارم چون کار من کاملا با شما فرق داره. استرالیا با مسلمون ها و پیروان آیین های مختلف مشکلی نداره. ایرانی هم کم نداره و بربری هم توش پیدا میشه. برای مهاجرت هم همه جای دنیا گیر میدن برادر، وگرنه که سنگ رو سنگ بند نمیشه. شما هم برای رسیدن به موفقیت مطمئنا باید تلاش کنی و همه اینا که گفتی مثل پول خوب، کشور مناسب و آدمهای خوب، با تلاش و برنامه ریزی خوب شما به دست خواهد اومد. من توصیه خاصی نمی کنم، ولی انتخاب من استرالیا بود.

  2. با سلام و عرض ارادت
    لذت بردم که درد دلم از زبون یه هموطن دلسوز به این زیبایی و سادگی بیان شد.
    چند سال پیش با یکی از صاحب امتیازای یه هفته نامه مشهور فارسی تو یه مهمونی آشنا شدم و ایشون کار خودشونو فرهنگی معرفی می‌کردن و ….
    روم نشد بگم دوست عزیز، درسته که یه رسانه تبلیغاتی هم برای تاثیر بیشتر یه جور مطالعه فرهنگی می‌کنه یا برای کسب درآمد بیشتر، فرهنگ سازی می‌کنه ولی رسانه صرفا تبلیغاتی شما این کارو هم یه سر سوزن انجام نمی‌ده. در واقع چاپخونه است.

    • سلام روشنک عزیز. من هم ممنونم که وقت گذاشتین و نظر دادین. متاسفانه همینطور هست که فرمودین و خیلی ها اسم این کار رو کار فرهنگی می ذارن و با اصرار زیاد هم در صدد قانع کردن آدم هستند.
      با تشکر دوباره

  3. من خیلی به جای خالی نشریات فارسی در استرالیا فکر کردم و می خوام ارزیابی کنم ببینم می شه به عنوان کار بهش نگاه کرد یا نه.
    خودم علاقه دارم اما به شرایط مالی اون اطمینان ندارم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *