از چالوس ابری

فرصتی دست داد تا این بار از چالوس چیزی بنویسم. اسم اینها رو نه میشه سفرنامه گذاشت، نه تحلیل. اینها صرفا خاطرات و جریان سیال ذهن منه و چیزیه که در لحظه میگذره و می نویسم برای اینکه بعدها بتونم بخونم و بدونم حالم رو.

اگه بخوام با چیزهایی که توی پست قبل نوشتم، این پست رو ادامه بدم، باید بگم که همه اون چیزها که گفتم به حد نهایت از نظرم درسته، اما، همیشه باید هم واقع بینانه نگاه کرد و هم واقع بینانه راه حل داد.

واقعیت اینه که ایران امروز علیرغم پیشرو بودنش در دموکراسی خواهی در منطقه، کشوریه که از نظر بلوغ فکری و پختگی اجتماعی در دنیای امروز چندان جایگاه بالایی نداره. راه حل بنیادی از نظر من نه سختگیری قانونی، نه تغییر حکومت، نه کنار کشیدن مذهب،  نه آوردن قهرمان و نه تبلیغ فرهنگ غربیه. راه حل آموزش کودکان از بدو تولده. آموزش آرامش، تحمل، احترام متقابل، راستگویی، مسیولیت پذیری، نقد پذیری، خلاقیت و پرهیز از خشونت. خیلی چیزها هست که ما نداریم و تغییر مثبت در مسیر رسیدن بهشون هزینه چندانی هم نخواهد داشت.

IMG23413865

 

اگر هر خونواده ایرانی با خودش عهد کنه که به خاطر اون بچه کوچکی که در دامانش رشد می کنه،ازفردا درست رانندگی کنه، از فردا برای پسربچه اش تفنگ نخره و روزی نیم ساعت رو صرف یاد دادن یک اصل بدیهی اخلاقی به بچه اش کنه و با رفتار عملی خودش اون رو نقض نکنه، ما در مسیر پیشرفت و انسانیت قرار می گیریم.

حرف بسیاره و منم یه آدم معمولی هستم و در جایگاه نسخه پیچیدن برای دیگران نیستم. توی این مملکت هم زندگی کردم و تلخی هاش رو هم با تمام وجود چشیدم. گفتم، شاید به کسی کارگر افتاد.

فضای اجتماعی ایران بازتر شده. خانم ها پوشش راحتتری دارن و فضای پلیسی تا حد زیادی تعدیل شده. اوضاع اقتصادی افتضاحه و نارضایتی . دولت جدید حتی در میان حامیان اصلاح طلب هم دیده میشه. این رو هم می ذارم به حساب عجول بودن و پر توقع بودن ما ملت و انتظارات دور از منطقمون. کسی به این فکر نمی کنه که دولت ورشکسته است و شرایط مالیش بسیار وخیمه. دولت ایران در حال حاضر شرایط یه بیمار بستری در آی سی یو رو داره که دکترها می گن ممکنه برگرده. پس همه باید به حداقل ها راضی باشن. منم دوست دارم که فضای سیاسی باز بشه، منم دوست دارم که امکان سفر خارجی فراهم بشه، منم دوست دارم که پول آب و برق زیاد نشه، ولی، این نکته رو در نظر داشته باشید که این دولت به واسطه عملکرد فاجعه بار هشت سال گذشته، پول نداره.

اگه می گین که پول نفت چی میشه، باید بگم که با صادرات فعلی نفت ایران و نیاز بسیار زیاد به سرمایه برای ترمیم ویرانیهایی که به اندازه یک جنگ به مملکت آسیب زده، پول نفت چیزی نیست و حتی چاله های اولیه رو هم پر نمی کنه.

باید صبور بود، با جسارت و منصفانه نقد کرد و اونجا که لازم بود فریاد کشید، اما باید دونست که حالا که یک آدم متوسط رو تونستیم با خون جگر به جای ترمیناتور قبلیبه دفتر بفرستیم، کمک کنیم تا اقلا یه درد رو درمان کنه. منظورم همون تحریم هاست.

امیدوارم اشتباه قبلی رو تکرار نکنیم.

 

 

 


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

10 دیدگاه برای “از چالوس ابری

  1. این پستت عالی بود علی جان. مخصوصاً از قسمت اولش که در مورد آموزش بچه ها و شروع و اصلاح فرهنگ از اونجا گفتی رو خیلی ازش لذت بردم و منم معتقدم که راه حل اصلاح و بهبود و دستیابی به یک فرهنگ درست و درمون، همینه که باید از بچه ها و آموزش دادن اونها شروع کرد. امیدوارم که از تعطیلاتت در کنار خانواده لذت ببری.

  2. درست می گید اگر هر کسی از خونش شروع کنه کافیه اما یه مشکلی هست که خیلی از افراد اگاهانه از این کار سرباز میزنن چون معتقد هستن بد بودن بیشتر به نفعشونه و به قول معرو ف کسی که خوابیده میشه بیدار کرد اما کسی که خودشو به خواب زده هرگز. به امید روزهای بهتر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *