روزانه (۱)

تو ایران یه مجموعه یادداشت هایی بود به نام «شبانه» که توی محل کارم و زمانی که تو شیفت شب بودم می نوشتم. یادداشت هایی بود که ربطی به کار نداشت به اون صورت، فقط روح و فضای محل کار توش منعکس می شد. یعنی یه جا وسطش مجبور بودم تمومش کنم، یه جا کاری پیش میومد و تلفنی زنگ می خورد و رشته افکارم پاره می شد و گاهی، گاهی که نه، بسیاری از اوقات سکوت شب و تنهایی توش کاملا پیدا بود.

اینجا محیط کار متفاوته. کاری به کاراکتر کار ندارم، زندگی استرالیایی چیزی به نام ۱۲ ساعت شیفت شب، هفته ای یا دو هفته ای یکبار نداره واسه من و اگه هم داشته باشه، فرصتی برای نوشتن نیست.

اینه که تصمیم گرفتم یه سری یادداشت جدید با عنوان «روزانه» منتشر کنم که درباره چیزهاییه که تو محل کارم اتفاق میفته، یا چیزهایی که توی وقتهای استراحت و ناهار می تونم خیلی کوتاه بنویسم. احتمالا یادداشت های کوچیکی می نویسم و اگه چیز به دردبخوری شد، ویرایش و منتشر می کنم.

اینم اولیش:

به عنوان گیله مردی که توی گیپسلند زندگی می کنه، باقلا قاتوق همچنان جزیی از زندگی و لذت هاشه واسه من! راز هم باقالی قاتوقش رو کاملا از الگوی آستارایی به الگوی رشتی تغییر داده و طوری این خورش رو طبخ می کنه که پرتم می کنه وسط محله پیرسرای رشت و رستوران معروف سر گذرش.

baghali

چند روز پیش ناهارم رو که همین غذای لذیذ بود گذاشتم توی مایکرو ویو شرکت که گرم شه، همزمان همکار خانوممون اومد و گفت این «کاریه»؟ گفتم نه. گفت چیه؟ تا اومدم بگم که یه نوع غذای ایرانیه که مخصوص شمال کشوره، همکار ایرونیم یه کلمه گفت: «باقالی قاتوق». بعد همه اوزی ها سر برگردوندن که این چه کلمه ایه و از چه زبانیه؟ و بعد همه هی می پرسیدن اسمشو و رفیقمون هی تکرار می کرد و همه هر هر می خندیدند! توی اون جمعی که ۴-۵ نفر استرالیایی و ۳-۴ نفر هم از ملیتهای دیگه بودن، حتی یکیشون هم جرات نکرد که تلفظ کلمه ای که سه تا «ق» داره رو یک بار امتحان کنه!


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

14 دیدگاه برای “روزانه (۱)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *