سرزمین آفتاب (۸)

خب واسه اینکه
خودم مطمئن شم که هیچ خللی در انگیزه هام واسه نوشتن ایجاد نشده، الان یه پست می
ذارم و می خواستم توضیح بدم که به طور طبیعی فاصله نوشته های من کمتر میشه چون
مشکلات روزهای اول کمتر شده
.

درباره خونه باید بگم که برای
حدود ۲۰ تا خونه تقاضای بازدید کردیم که تونستیم ۱۲ تاشون رو ببینیم و واسه ۵-۶
تایی اپلیکیشن بذاریم. اینکه نتونستیم حدود ۸ تا رو ببینیم عمدتا واسه این بود که
روزای اول ماشین نداشتیم و واقعا رفت و آمد با اتوبوس واسه همچین کاری سخت بود چون
معمولا زمان بازدیدها حدود ۱۰ دقیقه است و اگه فقط چند دقیقه دیر برسین، اون
بازدید از دست رفته است و شما هم ممکنه چندین کیلومتر دور از خونه باشید و دست از
پا درازتر
.

در مورد اینکه چطور میشه خونه
گرفت و نقش بنگاه ها و واسطه ها دوستان توی فروم و بلاگهاشون نوشتن اما من به
واسطه دایانا که خودش سالها تو کار املاک بود و بسیار با تجربه است اطلاعاتی کسب
کردم که شاید به درد بخوره
.

در استرالیا، بنگاه ها خونه ها رو
کارشناسی و قیمت گذاری می کنن. این قیمت ها بازه منطقی ای داره. مثلا اگه دنبال
خونه ای با اجاره ۳۰۰ دلار در هفته باشین و در محله های مشخصی، خونه هایی که پیدا
می کنین تقریبا از نظر ظاهر، اندازه و امکانات در یه حد هستن. این بنگاه ها شخصی با
عنوان کاری
Property Manager دارن که برای تک تک خونه هایی که قراره اجاره بره، این شخص همه
اپلیکیشن ها رو بررسی می کنه و اونی رو که مناسبتره به صاحب خونه که در اینجا بهش

Landlord یا owner می گن ارائه
میده. صاحبخونه همه امور رو به بنگاه و شخص مذکور میسپره چون اون شخص با اطلاعی که
از قانون داره و با مجوزهایی که از دولت داره، می تونه درباره مستاجر تحقیق کنه و
از مستاجر درخواست مدارک هویتی و معرف و توانایی مالی برای پرداخت اجاره و …
بکنه
.

بر اساس گفته های دایانا، توی این
کشور اتحادیه های زیادی هست که از حقوق مستاجر (که در واقع در اینجا طرف کمتر
پولدار و مظلوم معامله است) دفاع می کنن و حتی وکلای خوب رو در اختیار مستاجر قرار
می دن. با این تفاسیر صاحبخونه از مستاجر بد واقعا هراس داره و بنگاه به دو دلیل
از معرفی مستاجر نا مطمئن اجتناب می کنه. ۱) بدنامی خودش ۲) دردسرهایی که بعدا به
عنوان مدافع حقوق صاحبخونه باید بکشه

حالا کجای این مسائل به درد یه
ایرانی می خوره که میاد اینجا؟

وقتی یه ایرانی از روی کاغذ
درخواست می ده واسه یه خونه، تصویری که ازش در ذهن بنگاه وجود داره ممکنه تصویر
خوبی نباشه. ایرانی، افغانی، عراقی، هندی و … چندان برای این ملت فرقی ندارن و
بر اساس تجربه قبلیشون، فکر می کنن که با پناهنده ها روبرو هستن. ما این قضیه رو
نمیدونستیم، تا اینکه دایانا بهمون گفت و بعد از اون همه جا جلوی اسممون می نوشتیم
که «مقیم دائمی استرالیا با ویزای مهارت» هستیم

ولی وقتی یه بنگاه مثل Ray White که بزرگترین بنگاه املاک در
کویینزلند هست یه بار، دو بار و چند بار اپلیکیشن های شما رو رد می کنه یا بیخیال
میشه و بهانه های الکی میاره، بهتره اصلا سراغ خونه هایی که اون آگهی کرده نرین
.

در عوض اشخاصی وجود دارد که مجوز
معامله املاک و انجام کار به صورت شخصی رو دارن. این افراد ممکنه دفتری نداشته
باشن ولی یه حسن بزرگ دربارشون وجود داره و اون اینه که خود شخص که تصمیم گیرنده
هست خونه رو به شما نشون می ده و ظاهر و فرهنگ و آداب شما رو از نزدیک می بینه و
شما هم می تونین باهاش صحبت کنین و توجهش رو جلب کنین. من به طور اتفاقی خونه ای
رو پیدا کردم که از طرف همچین شخصی آگهی شده بود و بلافاصله بعد از ایمیل من تماس
گرفت و من تونستم توی همون تماس تلفنی توجهش رو جلب کنم. از کارم گفتم و از ویزام
و از رفرنس هام و اینکه خیلی دوست دارم حضوری ببینمش و اینکه خیلی وقت گذاشته و
کارش به عنوان یه ایجنت خصوصی تحسین برانگیزه و این حرفا. یه ده دقیقه ای صحبت
کردیم و فرداش خونه رو نشونمون داد و دوشنبه قراره قرارداد ببندیم. حالا ممکنه هم
که دقیقه نود این یکی هم نشه، ولی گفتم تا بدونین اینجا چه خبره
.


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *