ایرانی، خوب یا بد؟

خیلی حرفها،
کامنتها و پستهای وبلاگی هست درباره برخورد ایرانی ها با هم در غربت. هر کسی از
دیدگاه خودش چیزی نوشته یا می نویسه که میشه گفت که بر اساس تجربیات شخصیه طرف
بوده. خیلی ها تو اینجا از ایرانی ها دوری می کنن و این مساله بسیار زیاد و شایع
هست. خیلی برام جالب بود که خیلی ها، وقتی می گفتم که این دوست یا اون دوست ایرانی
کمکم کرده می گفتن احتیاط کن، یا دقت کن یا … . مساله مهم اینه که آدم باید در
انتخاب دوستهاش دقت کنه و معیارهای خودش برای دوست یابی رو در نظر بگیره و بعدش بر
اساس اون معیارها با کسی دوستی کنه. اینم مثل خیلی چیزای دیگه ربطی به زبان و نژاد
نداره

اغلب دوستای ایرانی که من اینجا ازشون نام بردم کسانی هستن که من مدت
ها، یعنی بیش از یک سال و گهگاه ۲ یا ۳ سال باهاشون ارتباط داشتم و این ارتباط هم
فقط در حد سلام و احوال پرسی نبوده. کسایی بودن که من ویژگیهای اخلاقیشون رو محک
زدم و آدمهای قابل اعتماد و مثبتی بودن. به همین دلیله که من توی این مدت کوتاه
اومدنون که با ۶-۷ نفرشون تماس و دیدار داشتم، هیچ چیزی بدی ازشون ندیدم. ممکنه یه
ایرانی رو توی خیابون ببینم و آدم مزخرفی باشه، ولی دلیل نمیشه واسم که از ایرانی
ها دوری کنم. بهتره این پیش داوری ها رو بذاریم کنار. دوستانمون رو با دقت انتخاب
کنیم و اونا رو اون طوری که هستن بپذیریم و با احترام متقابل ارتباط داشته باشیم.
کوته بینی، چشم و هم چشمی و قضاوت درباره اعتقادات شخصی دوستانمون باعث میشه که
فرصت های خوبی مثل داشتن یه خواهر یا برادر خوب رو از دست بدیم
.


صفحه فیس بوک «صدای استرالیا» را لایک کنید تا از آخرین به روز رسانی‌های سایت مطلع شوید.

گردشگری در استرالیا اطلاعاتی به زبان فارسی در خصوص نقاط دیدنی استرالیا به شما ارائه می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *